کتاب «لؤلؤ و مرجان»

مرحوم حاج ميرزا حسين نوری اعلی الله مقامه ، استاد مرحوم‏حاج شيخ عباس قمی و مرحوم حاج شيخ علی اكبر نهاوندی در مشهد و مرحوم حاج‏شيخ محمد باقر بيرجندی محدث كه مرد بسيار فوق‏العاده‏ای بوده است ، محدثی‏است كه در فن خودش فوق‏العاده متبحر بوده و حافظه‏ای بسيار قوی داشته‏است . مرد با ذوق و بسيار باشور و حرارت و با ايمانی بوده است . گواينكه بعضی از كتابهايی كه اين مرد نوشته در شان او نبوده و علمای وقت‏هم ملامتش كردند ، ولی معمولا كتابهايش خوب است ، مخصوصا كتابی درموضوع منبر نوشته است بنام ” لؤلؤ و مرجان ” كه با اينكه كتاب‏كوچكی است ولی فوق العاده خوب است . در اين كتاب راجع به وظايف اهل‏منبر سخن گفته است . همه اين كتاب در دو فصل است ، يك فصل آن دربارهاخلاص ، يعنی خلوص نيت است كه يكی از شرايط گوينده ، خطيب ، واعظ ،روضه خوان اين است كه خلوص نيت داشته باشد . منبر كه می‏رود ، روضه كه‏می‏خواند ، به طمع پول نباشد و چقدر عالی در اين موضوع بحث كرده است كه‏من وارد بحث آن نمی‏شوم . شرط دوم ، صدق و راستی است ، و در اينجاست كه‏موضوع راست گفتن و دروغ گفتن تشريح شده و انواع دروغها را چنان بحث‏كرده كه من خيال نمی كنم در هيچ كتابی درباره دروغ و انواع آن به اندازه‏
اين كتاب بحث شده باشد و شايد نظير اين كتاب در دنيا وجود نداشته باشد
. عجيب اين مرد تبحر از خودش نشان داده است .اين مرد بزرگ در همين كتاب نمونه‏هايی از دروغهايی را كهمعمول است و به حادثه تاريخی كربلا نسبت می‏دهند ، ذكر می‏كند . آنچه كه‏من می‏گويم غالبا يا همه آن ، همانهايی است كه مرحوم حاجی نوری هم ازآنها ناله كرده است ، و حتی صريحا اين مرد بزرگ می‏گويد : امروز بايدعزای حسين را گرفت اما برای حسين در عصر ما يك عزای جديدی است كه درگذشته نبوده است و آن اينهمه دروغهائی است كه درباره حادثه كربلا گفته‏می‏شود و هيچكس جلوی اين دروغها را نمی‏گيرد . برای مصيبت حسين بن علی‏بايد گريست ، ولی نه برای شمشيرها و نيزه‏هايی كه در آن روز بر پيكرشريفش وارد شد ، بلكه به خاطر دروغها . و در مقدمه كتاب هم نوشته است‏كه فلان عالم بزرگ از علمای هندوستان نامه‏ای به من نوشته و از روضه‏های‏دروغی كه در هندوستان خوانده می‏شود شكايت كرده و از من خواهش كرده است‏كه كاری بكنم و كتابی بنويسم كه جلوی روضه‏های دروغ در آنجا گرفته شود .بعد مرحوم حاجی می‏نويسد : اين عالم هندی خيال كرده است كه روضه خوانهاوقتی به هندوستان می‏روند دروغ می‏گويند ، نمی‏داند كه آب از سرچشمه گل‏آلود است و مركز روضه‏های دروغ ، كربلا و نجف و ايران يعنی همين مراكزتشيع است . حالا ، من بطور نمونه تحريفاتی را بيان می‏كنم كه بعضی ازاينها مربوط به وقايع قبل از عاشورا ، بعضی مربوط به وقايع بين راه ،بعضی مربوط به ايام اقامت در ماه محرم ، بعضی مربوط به ايام اسارت وبعضی هم مربوط به ائمه بعد از قضايای كربلا ، و اغلب مربوط به روز عاشورااست . حال برای هر كدام دو نمونه می‏آورم .